De Italiaanse Taal: Meer dan Alleen Woorden
Italiaans is niet zomaar een taal, het is een symfonie van klanken, gebaren en emoties. Wanneer je door de schilderachtige straatjes van Italië dwaalt, hoor je overal om je heen de melodie van het Italiaans – een taal die even zangerig is als de beroemde opera’s die het land voortbracht. Of het nu in de levendige markten van Napels is of op een terras in Rome, de manier waarop Italianen hun taal spreken, met passie en flair, maakt het een ervaring op zich.
Maar er is iets wat veel bezoekers van Italië opvalt: vraag een Italiaan naar de weg in het Engels, en je zult vaak een glimlach zien verschijnen en een verontschuldigend gebaar horen: “Non parlo inglese.” Het is een klassieke reactie, vooral onder de oudere generatie, die aangeeft dat zij geen Engels spreken. Maar vergis je niet: vaak zit er achter die uitspraak een zekere verlegenheid. Veel Italianen spreken namelijk wel degelijk een beetje Engels, maar zijn simpelweg te bescheiden of onzeker om het toe te geven.
De waarheid is dat, hoewel Engels steeds vaker wordt gesproken, vooral door de jongere generatie, veel Italianen zich niet altijd op hun gemak voelen om het te spreken. Ze willen niet overkomen alsof ze de taal niet goed beheersen, en dus zeggen ze liever dat ze het niet spreken. Maar als je even doorvraagt of vriendelijk blijft, zul je vaak merken dat ze stiekem best wat Engels kennen en ineens toch in eenvoudige zinnen met je beginnen te praten. Vaak volgt er zelfs een bescheiden lachje, alsof ze zichzelf betrappen op het tóch kunnen spreken van de taal!
Toch blijft de charme van Italië deels in de taal zelf liggen. Wie echt Italië wil ervaren, doet er goed aan om een paar basiswoorden Italiaans te leren. Een vriendelijk “Ciao!”, een beleefd “Grazie!” of een enthousiaste “Buongiorno!” opent vele deuren en laat zien dat je de moeite neemt om de lokale cultuur te omarmen.
Hoewel Italianen trots zijn op hun eigen taal, zullen ze altijd hun best doen om je te helpen, zelfs als ze niet vloeiend Engels spreken. En misschien is dat wel de magie van Italië: de warmte en het enthousiasme waarmee de mensen je welkom heten, ongeacht de taalbarrière. Je hoeft niet perfect te communiceren om elkaar te begrijpen.
Dus, de volgende keer dat je in Italië bent en een vriendelijke “Non parlo inglese” hoort, wees niet ontmoedigd. Achter die woorden schuilt vaak meer, en met een beetje geduld zul je merken dat de taalbarrière uiteindelijk wordt overwonnen – op typisch Italiaanse wijze, met een glimlach, een beetje verlegenheid en een heleboel gastvrijheid.
CIAO
Het Italiaanse alfabet heeft 21 letters, terwijl het Nederlandse alfabet er 26 heeft. De letters j, k, w, x, en y komen officieel niet voor in het Italiaanse alfabet. Deze letters worden alleen gebruikt in woorden van buitenlandse herkomst, zoals “jeans” of “yogurt.” Hierdoor heeft het Italiaanse alfabet alleen de volgende letters:
A, B, C, D, E, F, G, H, I, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, Z.
Italianen noemen de ontbrekende letters vaak “lettere straniere” (vreemde letters).
“Il sex appeal è composto per il cinquanta per cento da ciò che uno ha, per l’altro cinquanta per cento da ciò che gli altri pensano uno abbia.”
“Sex-appeal is vijftig procent wat je hebt en vijftig procent wat anderen denken dat je hebt.”
Sophia Loren
Een Italiaans grapje
Un carabiniere ogni mattina entra in una cabina telefonica, alza la cornetta, pronuncia qualcosa, dopo ascolta ed esce tutto contento, con un grande sorriso sulla faccia. Un signore, che ogni mattina di fronte a questa cabina telefonica aspetta il suo autobus, si avvicina al carabiniere. “Mi scusi, so che non affari miei,ma La vedo ogni mattina fare questo rituale e mi chiedevo cosa stesse facendo!” E l’altro: “È semplice… Entro, alzo la cornetta e chiedo: Chi è il carabiniere più intelligente del mondo?, e la voce mi risponde: Tu, tuuu, tu, tuuu, tu, tuuu….”
Iedere ochtend, vaste prik, gaat een carabiniere een telefooncel in. Hij neemt de hoorn van de haak, zegt een aantal woorden, luistert en loopt vervolgens met een grijns van oor tot oor de telefooncel uit. Komt een man op hem af die dit iedere ochtend aanschouwt terwijl hij zelf op de bus wacht. Vraagt de man aan de carabiniere: “Sorry, het gaat me natuurlijk niets aan, maar, ik zie u iedere ochtend hetzelfde doen en vroeg me af wat u toch doet?” Antwoordt de carabiniere: “Nou, dat is niet zo ingewikkeld hoor. Ik ga naar binnen, pak de hoorn van de haak en vraag wie de intelligentste carabiniere ter wereld is. Zegt de stem aan de andere kant van de lijn: Tu, tuuu, tu, tuuu…”
Lunigiana Informatie 
Plaats een reactie